Przy nowym pomyśle istnieje niebezpieczeństwo, że franczyzodawca nie przeprowadził wystarczająco dobrze testów pilotażowych, które mają za zadanie udowodnić, że system jest w stanie utrzymać się na rynku. Problem polega na tym, że trudno jest ocenić, co określa wystarczająco dobry test pilotażowy. Jednakże, jeżeli jest jakaś generalna zasada to tylko taka, że testowanie powinno trwać tak długo, jak to jest konieczne, by udowodnić zdolność sytemu do przetrwania na rynku w różnych lokalizacjach i w różnych warunkach rynkowych. Trzeba także upewnić się, że czynniki sezonowości zostały rozpoznane i wzięte pod uwagę przez franczyzodawcę.
1. Niedokładne testy pilotażowe.
W rzeczywistości rozwinięcie systemu może zająć nowemu franczyzodawcy nawet dwa lata, zanim będzie on gotowy do sprzedaży licencji. Przy ocenie systemu należy się dobrze upewnić, czy test pilotażowy został przeprowadzony dokładnie i szczegółowo. Ponieważ zainteresowanie franczyzą rośnie, prawdopodobnie będzie się pojawiało coraz więcej systemów franczyzowych, które nie zostały właściwie przetestowane. Jeżeli franczyzodawca nie jest w stanie przedstawić sprawdzonego i dobrze działającego systemu, można kwestionować, czy rzeczywiście jest to system gotowy do sprzedaży.
2. Niewłaściwa selekcja franczyzobiorców.
Na wczesnym etapie działania sieci franczyzodawcy dość powszechnie wykazują tendencję do akceptowania nieodpowiednich kandydatów na franczyzobiorców. Dzieje się tak dlatego, że franczyzodawca, który zainwestował znaczne środki w rozwinięcie firmy jest pod ogromną finansową presją szybkiej sprzedaży licencji albo na tym etapie rozwoju działalności nie jest w stanie zidentyfikować cech franczyzobiorcy, których wymaga jego system. Zły wybór nieuchronnie prowadzi do problemów, które spowalniają rozwój systemu i odwracają uwagę franczyzodawcy od innych ważnych zadań.
3. Franczyza może być źle skonstruowana.
Może to być rezultat nieodpowiedniego przeprowadzenia testów pilotażowych albo braku umiejętności przewidywania potencjalnych problemów. Błędy strukturalne prowadzą do trudności w działaniu systemu, a te z kolei do kłopotów finansowych i trudności w zarządzaniu całą siecią franczyzową.
4. Niedoinwestowanie franczyzodawcy.
Wielu franczyzodawców nie zdaje sobie sprawy, że osiągnięcie progu zyskowności może im zająć od trzech do pięciu lat. Franczyzodawca może w każdej chwili potrzebować dodatkowego kapitału w sytuacjach zagrożenia utratą płynności finansowej. Brak kapitału jest szczególnym utrudnieniem w przypadku systemów, w których franczyzodawcą jest dostawcą produktów, gdyż taka sytuacja powoduje zamrożenie kapitału w zapasach. Franczyza nie jest rozwiązaniem dla firmy, która ma kłopoty finansowe i nierozsądne byłoby wiązanie się z franczyzodawcą, który boryka się z takimi problemami.
5. Franczyzodawca może źle prowadzić firmę.
Fakt, że sieć funkcjonuje na zasadach franczyzy nie chroni franczyzodawcy od ryzyka popełniania błędów biznesowych, nawet jeśli franczyza ma rozsądnie zbudowaną strukturę.
Dlatego oceniając propozycję franczyzy franczyzobiorca powinien dokładnie rozważyć następujące, kluczowe kwestie:
-
Dokładnie zbadać sytuację finansową franczyzodawcy. Pomóc może w tym księgowy. Należy się upewnić, że franczyzodawca wydał pieniądze na sprawdzenie, czy jego koncepcja biznesowa działa w praktyce, oraz że posiada on odpowiedni kapitał i środki finansowe, aby kontynuować prowadzenie firmy w przyszłości.
-
Sprawdzić na ile dokładnie franczyzodawca przeprowadził badania rynku.
-
Ocenić na ile dobrze system działa w praktyce. Czy działający franczyzobiorcy (jeśli tacy są) są zadowoleni ze swoich wyników i działań franczyzodawcy? Można też porozmawiać z franczyzobiorcami, którzy już kupili licencję, ale nie można pozwolić, by to franczyzodawca wybrał tych, z którymi można rozmawiać.
-
Czy rodzaj działalności jest trwały, czy może związany jest z przemijającą modą?
-
Nie należy kupować franczyzy od kogokolwiek innego niż franczyzodawca. Nie należy też współpracować z brokerami franczyzowymi. Mogą oni być wynajęci przez franczyzodawców, na których rzecz będą działać. Są zatem zainteresowani tylko odpowiednio dużą sprzedażą i nie będzie ich w pobliżu później, kiedy mogą pojawić się problemy.
-
Dobrze jest poprosić prawnika o sprawdzenie umowy franczyzowej, najlepiej takiego, który ma doświadczenie w tym zakresie. Franczyzodawca musi mieć zagwarantowaną w umowie możliwość kontroli po to, aby zapewnić jednolitość systemu i jakość własnych produktów czy usług. Umowa powinna być korzystna zarówno dla franczyzobiorcy jak i franczyzodawcy, a także powinna ujmować wszystkie usługi zagwarantowane franczyzobiorcy przez franczyzodawcę. Jednakże, ze swej natury, będzie ona miała w wielu aspektach jednostronny charakter faworyzujący franczyzodawcę.
-
Należy uświadomić sobie, że zawsze istnieje ryzyko niepowodzenia, nawet jeśli innym się powiodło. Franczyzobiorca może na przykład okazać się nieodporny na stres i obciążenie związane z pracą na własny rachunek. Pomimo szczerych chęci może nie być w stanie prowadzić interesu w sposób właściwy lub nie wykazywać wystarczającego poziomu zaangażowania. Jego rodzinie może być trudno żyć z napięciami związanymi z przedsięwzięciem i może ona wywierać na niego tym większą presję.
Akademia Rozwoju Systemów Sieciowych
ul. Korfantego 58, 01-496 Warszawa, tel: 0 22 861 53 41
e-mail:
Adres poczty elektronicznej jest chroniony przed robotami spamującymi. W przeglądarce musi być włączona obsługa JavaScript, żeby go zobaczyć.
www.arss.com.pl
Dodaj do:
Deli.cio.us
Digg
Facebook
Wykop
Gwar
